Recensie

Een psycholoog; voor velen een eng woord wat hen ervan weerhoudt om er een te bezoeken.

Ik zat echter in een situatie waar ik niet alleen uit kon komen. Natuurlijk zijn er vrienden en familie en andere wijze mensen die je raad en advies geven als je ‘even niet lekker in je vel zit’ zoals ze dat dan altijd zo mooi verwoorden.

Maar al die adviezen en wijze raad, brengen je vaak juist van de wijs. Ze maken dat je de weg kwijt raakt in wie je bent en wat je zelf wil. Ook al bedoelt men het juist goed.

Ik zat in zo’n situatie. Geen onoverkomelijke dingen gebeurd, geen noodtoestanden of dramasituaties, maar gewoon ‘niet lekker in mijn vel… in het kwadraat’

Nadat ik besloten had iemand in de arm te nemen om me te helpen, kwam ik bij Anke terecht. Het fijne was dat Anke mij heel lang mijn verhaal liet doen. Dat geeft je de gelegenheid om je ‘ei kwijt te kunnen’. Ze stelde af en toe vragen, die ik op dat moment gewoon beantwoordde, maar die me later aan het denken zetten. Een goede psycholoog helpt je om je eigen antwoorden te vinden. Er wordt geen oordeel geveld over je gedachten, je handelingen of je mening. Doordat Anke kritische vragen stelde en hulpmiddelen aanreikte, bereikte ik dat zelf.

Ik keek vaak uit naar onze ‘sessies’, zoals ik ze noemde. Het werd mijn rustpunt van de week. Soms stelde ik beslissingen uit tot ik Anke gesproken had. Gewoon omdat ik wist dat ik mijn beslissing zou maken terwijl ik haar vertelde over de kwestie waar ik mee zat. Anke maakte die beslissing niet, maar hielp me om bij mezelf te blijven. Door me continu te herinneren aan wat ik gezegd had te willen bereiken en wie ik gezegd had te zijn. In feite hielp ze me om niet in oude (onzekere) patronen te vervallen, door me daaraan te herinneren. Ik kan me nog herinneren dat ik tijdens een van de laatste sessies zei: “Ik ben nu op de goede weg…” en dat Anke zei “Zit je op de goede weg? Wie heeft je dat verteld?” En dat ik me realiseerde dat ik dat zèlf vond en ook wist dat het zo was. Ook al had Anke dat niet gezegd.